Margaretha van Hongarije

Margaretha’s vader was koning Adalbertus IV van Hongarije. Margaretha was zijn oogappel en hij wenste voor haar een vrome en degelijke opvoeding. Hij besloot een dominicanessenklooster te stichten. In afwachting van de voltooiing van dit klooster, bracht hij Margaretha onder in een klooster te Veszprém. Koning Adalbertus liet het dominicanessenklooster bouwen op het Hazeneiland, een eilandje in de Donau te Boedapest. Margaretha trad in 1252 op tienjarige leeftijd in het nieuwe, speciaal voor haar gebouwde klooster in. Het eilandje heeft na haar intreding de naam Margaretha-eiland (Margitsziget) gekregen.

Margaretha leefde in boete. Ze stond zichzelf nauwelijks slaap toe. Al haar nachten bracht ze door met bidden. Tijdens zo’n nachtelijk gebed zagen medezusters van Margaretha een vurige aardbol boven haar hoofd zweven.

Toen Margaretha de huwbare leeftijd bereikt had, deed de koning van Polen een aanzoek, maar dit wees ze af. Als gevolg van haar boetedoening, inleving in en compassie met het lijden van Christus, ontving ze de stigmata.

Omdat ze een groot gedeelte van haar leven heeft doorgebracht op een eilandje in een grote rivier, wordt ze aangeroepen tegen overstromingen.

terug